ένα ωραίο blog από έναν άνθρωπο που βλέπει τα πράγματα ωραία...

http://shefliestonight.blogspot.com/

Πριν από κανα μήνα  μου έστειλε ένας φίλος ένα βιντεάκι (τύπου teaser) που διαφήμιζε λέει ένα νέο club που ανοίγει στην Αθήνα στις 3 Οκτώβρη και θα εκπροσωπεί τον "αυθεντικό ηλεκτρονικό χορευτικο ήχο". Να μην τα πολυλογώ στην αρχή ψιλοενθουσιάστηκα με την φάση γιατί από τότε που έκλεισαν τo plus soda και το umatik (τα οποία δεν πρόλαβα) δεν υπήρχε ένα original χώρος που να παίζει αυτή την μουσική (techno,house κλπ) στην Αθήνα , πέρα από καποιες μεμονωμενες βραδιές στα mainstream clubs. Έτσι , αποφάσισα κι εγώ να έρθω από τα Γιαννενα στην Αθήνα αν και τα ονόματα που "ανοιγαν" το μαγαζί δεν με πολυενδιεφεραν , απλά για να στηρίξω την φάση και την προσπάθεια αυτή. Δυστυχώς όμως η βραδιά δεν κάλυψε τις απαιτήσεις μου , όχι βέβαια οτι ήταν άσχημα , απλα ήταν άλλη μια μεταμεσονύχτια έξοδος σε ένα σχεδον αδιάφορο χώρο. Η μουσική επαληθεύοντας τους ενδοιασμούς μου καταντησε μονοτονη και κουραστική κάποια στιγμή , και μην βιαστούν μερικοί να πουν οτι έτσι είναι αυτή η μουσικη , απλά οι jockeys δεν έδειξαν να πάιρνουν και πολυ στα σοβαρά αυτό που κανουν και δεν είχαν φαντασία ούτε στις επιλογές τους  ούτε και στις κινήσεις τους (χα). Έπειτα , ο κόσμος ήταν αρκετός, το στριμωξίδι ιδιαίτερα ενοχλητικό και το κάπνισμα (ποιος νομος?) για άλλη μια φορά πανταχού παρων. Τέλος το πίο άσχημο απ'όλα ήτν οι τύπισσες που κυριλάτα ντυμένες στεκόντουσαν στη πόρτα του μαγαζιού δίπλα σε τετράγωνους φλώρους και ακριβά αμάξια τσεκάροντας ποιός είναι στην λίστα και ποιός δεν είναι και τέτοιες μαλακίες , λές και είχαμε πάει σε σκυλάδικο πολυτελείας.Δέν γράφω αυτό το πόστ για να χαντακώσω το club ή την όποια προσπαθεια (αν μπορεις να το πέις ετσι) απλά εμένα και κάποιους φίλους δεν μας έπεισαν οτι προσφέρουν κατι διαφορετικό απ'οτι μου προσφέρουν τα "μεγάλα" καγκουρο club.

Υ.Γ. Στο Fabric στο Λονδίνο δεν επιτρέπεται το κάπνισμα και δεν έχει πόρτα , όπως και στο Flex στη Βιέννη. Για όσους δεν γνωρίζουν τι έιναι αυτά τα δύο club ας κάνουν ένα googling να πάρουν μια γέυση απο το τι γίνεται εκεί πέρα και πόσο πίσω είμαστε.

Λοιπόν , είχα αποφασίσει να το λήξω αυτό το blog και να σταματήσω να γράφω (βασικά, πότε άρχισα?) γιατί αφενός βαριέμαι και αφετέρου δεν είναι ο τρόπος μου να εκφράζω τις σκέψεις μου μέσω του βλογκινγκ. ΑΛΛΑ...με έβαλε στα λίνκ του ο φίλτατος ketamine christmas και άλλαξα γνώμη και είπα να δώσω στον εαυτό μου μια δέυτερη ευκαιρία τώρα που οι απαιτήσεις αυξήθηκαν και υπάρχουν πλέον κάποιοi (λέμε τώρα) που έχουν κάποιες προσδοκίες απο το άτομο μου μπλα μπλα μπλα...

Δεν έχω κάτι να γράψω οπότε πάρτε αυτό

*Μια ανόητη επισήμανση που λέει "hi i am Fatboy slim" δεν ισχύει. είναι προφανώς "χιουμοριστικό" σχόλιο του uploader.

Έχω ένα προαίσθημα ότι ο φετινός χειμώνας , αυτοί οι μήνες δηλαδή μέχρι το επόμενο καλοκαίρι θα είναι πολύ καλοί απ΄όλες τις απόψεις. Υπάρχει μια θετική αύρα που νομίζω θα κρατήσει , είναι που κάποια πράγματα ξεκαθαρίζουν σιγά-σιγά , είναι οι καινούργιες ιδέες που έρχονται για να μείνουν , είναι γενικά η ενέργεια που έχω όχι μόνο εγώ αλλά και οι φίλοι.

Υ.γ. Eνα Roland synth θέλω και μια Leica...

Η ευφορία που μου προκαλέι το soundtrack της ταινίας Berlin Calling δεν περιγράφεται.

Πάντα, με τους φίλους που ακούνε και αυτοί ηλεκτρονική μουσική , βασικά χορευτική ηλεκτρονική μουσική ( και με το χορευτική δεν εννοοώ psychedelic αηδίες) , κάθε φορά που θα βγούμε να πάμε να "διασκεδάσουμε", σαν άνθρωποι κι εμείς , αναρωτιόμαστε γιατί κανένα μαγαζί δεν παίζει αυτό το είδος μουσικής και γιατί όταν το παίζει κανένας δεν χορευέι. Η απάντηση στο ερώτημα μας ΄έρχεται αυτόματα στο μυαλό, γιατί πολύ απλά ρε μάγκες ζείτε σε μια χώρα όπου κουμάντο στις μουσικές σας  προτιμήσεις κάνουν οι ιδιοκτήτες νυχτερινων κέντρων , μπαρ και καφετεριών , 2-3 εμετικοί ραδιο-φονικοί σταθμοί και μια κλίκα Άσχετων παραγωγών , μάνατζερ , συνθετών (χα!). Και τελοσπαντων αυτή η μουσική δεν "πουλάει" , δεν έχει τζέρτζελο ρε παιδί μου , δεν έχει πανηγυρι , όλη την ωρα ένα ντάπα ντούπα είναι. Άλλωστε , δεν ταιριάζει και με την ιδιοσυγκρασία μας , εμείς οι Ελληνες έχουμε πολλά ντέρτια και καημούς , θέλουμε να βγαίνουμε και να τα "σπάμε" , να πίνουμε στην υγειά της αχάριστης. Βέβαια υπάρχουν  και κάποιοι που δεν γούσταρουν τα νυχτερινά κέντρα και είναι πολύ cool τύποι και αράζουν όπου βρούν με μια μπύρα στο χέρι  , τους φταινε συνεχώς οι άλλοι για τα προβλήματά τους , τα "σπάνε" και αυτοί με τον τρόπο τους (σε πορείες ή σε pogo) και παριστάνουν τους συνειδητοποιημένους δίχως να ξέρουν  καν πως γράφεται η λεξη συνείδηση. Αυτούς λοιπόν άμα τους ρωτήσεις για την ηλεκτρονική μουσική θα σε κοιτάνε με  μισό ματι , γιατί βλέπεις αυτοί ακούνε πολύ εξεζητημένα πράγματα όπως punk . ska , world (κουλτουρα) , και καμία φορά και το επονομαζόμενο και ως έντεχνο...

Το προηγούμενο σαββατοκύριακο όμως βρέθηκα με τους φίλους μου σε ένα φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής που θύμιζε αυτά που τόσο καιρό βλεπαμε σε βίντεο απο το εξωτερικό και αναρωτιόμασταν αν θα τα ζήσουμε ποτέ εδω. Να λοιπόν που πήραμε κι εμείς μια γεύση(έστω και μικρή) από αυτή την ατμόσφαιρα που μας φαινόταν τοσο απόμακρη.Για δύο ημέρες ξεχάσαμε όλους τους παραπάνω.Δυνατή και ταξιδιάρικη μουσική , ταλαντούχοι djs και παραγωγοί , ένας πολύ όμορφος χωρος μα πανω απ'ολα ωραίοι άνθρωποι συνέθεσαν το πάζλ του Entechno.. Και του χρόνου (καλύτερο)

Υ.Γ. Το κλέισιμο του φεστιβάλ από τους Wighnomy Brothers συγκαταλέγεται στις καλύτερες μουσικές  εμπειρίες μου .

* Lesser Tegasi key - Fruto 5 (Absent minded)